Semalam petang ujan lebat di Kuala Lumpur...diikuti dengan petir dan kilat sabung-menyabung.
Disebabkan sy tidak ada payung....walau di ofis ada payung golf yg boleh dipinjam sy tetap setia duduk di pejabat. Yelah kalo berpayung basah juga buat apa. Hujan yg turun terlalu lebat..sekiranya sy teruskan perjalanan..alamatnyer kaki sy akan turut terendam di dalam air. Memandangkan blog kawan2 pun sy x buat tour lg..sy memilih utk berada di pejabat sehingga hujan reda. Jam 6.45 petang setelah melihat ujan di luar sudahpun mulai reda..dan pabila di intai ke bawah..ramai org yg mula berjalan kaki tanpa menggunakan payung..sy pun bergerak meninggalkan pejabat.
Ini adalah keadaan di Stesen Monorail Raja Chulan. Keadaan ini telah dijangka. Kalo cuaca elok..kurang sket crowdnyer. Kalo cuaca buruk..beginilah..di bulan puasa juga begini. Ini adalah stesen di mana paling ramai org turun ketika pagi dan paling ramai org naik ketika petang. Yelah, kebanyakan pejabat terletak di Segitiga Emas ini.
Setibanyer sy di sini ujan lebat semula. Alhamdulillah..sy dh selamat tiba..sekurang-kurangnyer di stesen ini..ada tempat berteduh. Dgn keadaan sesak..sy berjaya ditolak oleh org ramai ke dlm monorail pada jam 7.30 mlm. Mmg..mmg sy ditolak. X taulah napa gini pemikiran org2 di sini..padahal semuanya educated. Dan sy juga percaya semua org pun ingin pulang segera. Kalo sy tau...lenkali sy lepak je opis smpi kul 7.30 mlm..tgk Spa Q dulu..lps solat maghrib baru gerak ke stesen monorail. Smpi di Sentral jam 7.45 mlm. Dpt bas pukul 8 mlm n tiba di rumah 8.15 mlm. Hemm...mmg sangat2 meletihkan. Masak dinner..biasanya x masak..tp sebab ujan..perut mudah berkeroncong. Namun sy bersyukur...sekurang-kurangnyer sy terlepas dari seksa azab jem di jalan2 raya. Lg tensen rasanyer kalo gitu. Dan sy suker hujan sebenarnya. Menyejukkan diri, rumah dan menenangkan jiwa. Malam tido dengan nyenyak sekali...sbb ditiup bayu sejuk selepas hujan. "Hujan yg turun bagaikan mutiara..." tetiba teringat arwah Sudirman dgn lagu Hujan nya....hehehe...betul x hujan itu rahmat..walau ada kalanya mendatangkan bencana..tp ia tetap penyejuk kepada bumi ini...wallahualam...
Semalam petang ujan lebat di Kuala Lumpur...diikuti dengan petir dan kilat sabung-menyabung.
Disebabkan sy tidak ada payung....walau di ofis ada payung golf yg boleh dipinjam sy tetap setia duduk di pejabat. Yelah kalo berpayung basah juga buat apa. Hujan yg turun terlalu lebat..sekiranya sy teruskan perjalanan..alamatnyer kaki sy akan turut terendam di dalam air. Memandangkan blog kawan2 pun sy x buat tour lg..sy memilih utk berada di pejabat sehingga hujan reda. Jam 6.45 petang setelah melihat ujan di luar sudahpun mulai reda..dan pabila di intai ke bawah..ramai org yg mula berjalan kaki tanpa menggunakan payung..sy pun bergerak meninggalkan pejabat.
Ini adalah keadaan di Stesen Monorail Raja Chulan. Keadaan ini telah dijangka. Kalo cuaca elok..kurang sket crowdnyer. Kalo cuaca buruk..beginilah..di bulan puasa juga begini. Ini adalah stesen di mana paling ramai org turun ketika pagi dan paling ramai org naik ketika petang. Yelah, kebanyakan pejabat terletak di Segitiga Emas ini.
Setibanyer sy di sini ujan lebat semula. Alhamdulillah..sy dh selamat tiba..sekurang-kurangnyer di stesen ini..ada tempat berteduh. Dgn keadaan sesak..sy berjaya ditolak oleh org ramai ke dlm monorail pada jam 7.30 mlm. Mmg..mmg sy ditolak. X taulah napa gini pemikiran org2 di sini..padahal semuanya educated. Dan sy juga percaya semua org pun ingin pulang segera. Kalo sy tau...lenkali sy lepak je opis smpi kul 7.30 mlm..tgk Spa Q dulu..lps solat maghrib baru gerak ke stesen monorail. Smpi di Sentral jam 7.45 mlm. Dpt bas pukul 8 mlm n tiba di rumah 8.15 mlm. Hemm...mmg sangat2 meletihkan. Masak dinner..biasanya x masak..tp sebab ujan..perut mudah berkeroncong. Namun sy bersyukur...sekurang-kurangnyer sy terlepas dari seksa azab jem di jalan2 raya. Lg tensen rasanyer kalo gitu. Dan sy suker hujan sebenarnya. Menyejukkan diri, rumah dan menenangkan jiwa. Malam tido dengan nyenyak sekali...sbb ditiup bayu sejuk selepas hujan. "Hujan yg turun bagaikan mutiara..." tetiba teringat arwah Sudirman dgn lagu Hujan nya....hehehe...betul x hujan itu rahmat..walau ada kalanya mendatangkan bencana..tp ia tetap penyejuk kepada bumi ini...wallahualam... 
